นาถตยา's profile*~~~Natsu's Space~~~*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 19 คนเราทุกข์สุขปะปนกันไปวันนี้ฉันมีความสุข เมื่อวานฉันก็มีความสุข
บางวันตอนเช้าทุกข์มากๆ พอตกเย็นก็สุขมากๆ
ทั้งเรื่องเดียวกัน และคนละเรืองกัน
แต่ทุกเหตุการณ์ ก็มีผลกระทบทางจิตใจ
บางวันก็มีเรื่องราวให้คิดจนต้องปวดหัว
ปวดวันชิวๆ สบายๆ
บางวันเหนื่อยสุดๆ อะไรมันจะยุ่งวุ่นวายได้ขนาดนั้น
แต่ก็มีความสุข
บางวันก็มีเหตุร้าย ให้ต้องทรมานใจกันอีกหน
แต่ท้ายที่สุด เราก็อยู่และผ่านพ้นเรื่องราวต่างๆมาได้
จนมีวันนี้
แต่ก็ยังต้องเจอกับวันพรุ่งนี้ที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก
ยังไงก็สู้ๆ! September 10 วันที่แสนเศร้าแต่เรายังรักกันเมื่อคืนตื่นขึ้นมากลางดึก.....แอบนอนร้องไห้.....
เสียใจ....คนที่เรารักและเคารพ กลับไม่เข้าใจเราเลย
สิ่งที่เราทำมาตลอดทั้งชีวิต
คนภายนอกมองว่าดีและชื่นชม
แต่คนใกล้กันกลับมองไม่เห็นคุณค่า
ไม่มีกำลังใจมาให้ แต่เวลาผิดพลาดขึ้นมาเมื่อไหร่ มันช่างใหญ่หลวงนัก
รัก และ รู้ว่ารัก
แต่ยากนักจักเข้าใจ
น้ำคำทำให้ใจสลาย
แต่มิวายยังรักอยู่
ขอโทษสำหรับสิ่งที่ผิด
หากคิดจะให้อภัย
ได้โปรดมองที่ข้างใน
อาจไม่ใช่อย่างที่เป็น
August 15 ชีวิตหลังแต่งงานและแล้วงานแต่งงานของเราก็ผ่านไปได้ด้วยดี ต้องขอบคุณหลายๆคนที่มีส่วนร่วมในงานนี้ ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิด ขอบคุณเธอที่เกิดมาคู่กับฉัน ขอบคุณน้าๆพี่ๆน้องๆและทีมงานสองคาร์ออดิโอที่มาช่วยให้งานผ่านไปอย่างราบรื่น ขอบคุณป้าๆอาๆเพื่อนๆและแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่ร่วมเป็นสักขีพยานในงานนี้ ถึงแม้มันไม่ได้เลิศเลอเพอร์เฟค และเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ซึ่งเราแทบไม่ได้คุยกับเพื่อนๆเลย เพราะมัวยุ่งๆ เพื่อนๆก็รีบกลับกัน แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดี
10 สิงหา ตื่นมาตี5 อาบน้ำ แต่งตัว พี่สาวก็อาสามาเป็นช่างแต่งหน้าทำผมจำเป็นให้แล้วยังเป็นช่างภาพให้อีกขอบคุณมากจิงๆ วันนั้นแทบไม่ได้กินข้าวเลย พอแขกกลับหมดก็มานั่งโซ้ยขนมจีนกับพี่สองด้วยความหิวโหย ยิ่งพี่สองไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า พี่ทั่นแทบจะเป็นลม หลังเก็บล้างเคลียสถานที่ด้วยความเหน็ดเหนื่อย ส่งของคืนวัดเรียบร้อยก็เอาชุดไปคืน กลับมานอนสลบไสล เพราะคืนก่อนวันงานแทบไม่ได้นอนเลย แหม...ก็มันนอนไม่หลับนี่ ปวดตามากๆ หัวหมุนติ้วๆ แบบว่าเบลอไปเลยอะ
11 สิงหา เช้าวันใหม่ หลังแต่งงาน แม่และน้ากลับไปแล้ว เราหยุดงานหนึ่งวัน ว่าจะตื่นมาทำบุญก็ตื่นไม่ทันเพราะเหนื่อยเพลียไม่หาย กลางคืนก็นอนแบบหลับๆตื่นเพราะยุงเยอะมาก ขนาดกางมุ้งนอนก็แล้ว ตื่นมาลายจุดเต็มตัวเลย ...
ช่วงบ่ายขนของกลับมาที่ห้องกับพี่สอง พี่ทั่นบอกอยู่บ้านเราแล้วรู้สึกอึดอัด อยู่ที่อพาร์ตเม้นท์ดีกว่า มาก็กินแล้วก็นอน ตื่นมาตอนเย็นก็นั่งรถไปกบินทร์ บ้านพี่สอง เหนื่อยอีกละ 12 สิงหา วันแม่...ตื่นเช้ามาก็ไปทำบุญตักบาตรกันที่วัดคลองกลางบ้านพี่สอง ชดเชยที่เมื่อวานตื่นสาย วันนี้ก็เลยตั้งใจกันเต็มที่ หลังจากทำบุญเสร็จ พวกอาก็มีแผนไปเที่ยวงานศูนย์เกษตรที่เขาหินซ้อน จ.ฉะเชิงเทรา เอ้า ไปก็ไป ไหนๆวันนี้เราก็ตั้งใจจะไปเที่ยวพักผ่อนอยู่ แต่ที่ไหนได้ ไปเหนื่อยละไม่ว่า ร้อนก็ร้อน แต่ก็ยังอุตส่าห์ซื้อต้นไม้มาปลูก 3 - 4 ต้น กลับมาถึงบ้านว่าจะกลับกรุงเทพตอนเย็น ก็ดันชักช้ามาไม่ทันรถ ต้องค้างที่นี่อีกคืน โฮ...ไม่อยากตื่นเช้าไปทำงานเลย
13 สิงหา วันพุธ นาฬิกาปลุกเวลาตี3.50 แต่เราไม่ไหวขอไปรถตู้เที่ยว 2 คือเที่ยวตี 4.30 ก็เลยได้นอนอีกนิดนึง ใกล้เวลาแล้วก็ลุกมาแต่งตัวด้วยความงัวเงีย เบื่อๆๆๆที่สุดเลย ไปถึงรถตู้เที่ยว2ไปแล้ว ก็เลยต้องไปเที่ยว 3 คือ ตี5.20 ตายละจะทันงานไหมนี่
มาถึงรังสิต เกือบ 8.00 โมงเลยต้องนั่งแท็กซี่ขึ้นทางด่วนมา แท็กซี่งี่เง่าก็ดันพาลงทางผิด ทำเราเกือบสายไม่ว่าอีกสิบวิเองงะ แต่น่าโมโหที่เราต้องจ่ายค่ารถแพงขึ้นอะดิ เซ็งโคตร... วันนี้ทั้งวันทำงานแบบครึ่งหลับครึ่งตื่น สภาพเราก็โทรมแบบสุดๆ เพราะไม่มีเวลาแต่งหน้า แถบหลับแบบเมื่อยๆมาบนรถอีก เวลาแบบนี้สิ่งที่ต้องการมากที่สุดก็คือ อยากนอน...... พี่ๆที่ทำงานก็ทักว่าแต่งงานแล้วทำไมดูซีดเซียวจัง ท่าทางจะเจอมากหนัก ก็เออดิ หนักโพดๆ ก็ปล่อยให้เขาแซวกันไป เราขอแอบงีบดีกว่า.... 14 สิงหา วันต่อมา...ช่วงเวลาแห่งการชำระหนี้ โหย...เจ้าหนี้รอคิวยาวเหยียด แม่เจ้าโว้ย หนี้เราน่ะไม่เท่าไหร่หรอก เพราะเราไม่ชอบเป็นหนี้ แต่ของคุณพี่ทั่นหนะสิ เป็นหางว่าวจุฬาก็ไม่ปาน นี่ขนาดไม่ได้จัดงานใหญ่นะ ยังขนาดนี้เลย หักลบกลบหนี้แล้วเงินผูกแขนก็ยังไม่พอ ต้องขอแม่เพิ่ม เอาค่าดองมาใช้หนี้ก่อนนะแม่นะ เดี๋ยวจะหาคืนให้...
ก่อนให้พี่สองไปใช้หนี้ ก็ทะเลาะกันไปหลายยก เฮ้อแต่งงานแล้วมันมีทุกข์แบบนี้นี่เอง ป.ล.ตั้งใจว่าจะไปจดทะเบียนเดือนนี้ แต่ว่ารอเดือนหน้าดีกว่านะ July 29 เปลี่ยนที่จัดงานมีเหตุจำเป็นที่เราตอบล่าช้าเพราะรอดูอาการคุณย่า ถ้าท่านเป็นอะไรไปคงจัดงานมงคลไม่ได้
เสาร์-อาทิตย์ก็เพิ่งไปเยี่ยมท่านมา อาการทรุดหนักแล้ว แต่ยังไงเราก็มีความจำเป็นจึงต้องมาจัดงานที่คลอง 2 บ้านอยู่หน้าวัดแสงสรรค์ โดยทำพิธีผูกแขนธรรมดาและไม่มีการเลี้ยงพระ เราจึงขอ CONFIRM วันที่ 10 สิงหา นะ เพื่อนๆมีใครจะมาบ้าง...กี่คน...จะได้จัดเตรียมถูก...
หลังจากนั้นก็เลี้ยงอาหารกลางวัน แค่นี้แหละ ถ้าเพื่อนๆจะนัดเจอกันก่อนก็ดีจ้ะ ถ้าให้สะดวกสุดก็น่าจะเจอกันที่ บริเวณหน้าฟิวเจอร์รังสิต(ทุกคนรู้จักดีและคงมาถูก) แล้วนั่งแท็กซี่เข้ามาบอกว่าไปวัดแสงสรรค์ คลอง2 (แท็กซี่แถวนั้นรู้จักทุกคัน ค่ารถก็ประมาณ 50-60 บาท) ใครจะมาพร้อมใคร เพื่อนๆก็โทรนัดกันเอาเองนะจ๊ะ เราต้องขอโทษถ้าหากว่าแจ้งข่าวไม่ทั่วถึงทุกคน ยังไงก็ฝากเพื่อนๆช่วยบอกต่อกันด้วย ใครมีแฟนแล้วก็พามาเปิดตัวบ้างนะ อยากรู้จักมั่งอะ ใครมีเพื่อนชายโสดก็พามาให้เพื่อนหญิงโสดของเราได้รู้จักบ้าง อิอิ^ ^ เผื่อจะได้สละโสดเป็นรายต่อไป... ขอบคุณล่วงหน้าด้วยจ้ะ July 17 ประกาศอย่างเป็นทางการประกาศอย่างเป็นทางการ ข่าวด่วน ประเด็นร้อนจ้า..
ขอเชิญเพื่อนเกลอทุกท่านร่วมเป็นสักขีพยานในงานสละโสดของข้าพเจ้า นางสาวนาถตยา มีภูงา กับนายวีรชัย พาเคน ในวันอันเป็นมงคล ขึ้นเก้าค่ำเดือนเก้า แต่นแต้นก็คือวันอาทิตย์ที่สิบ เดือนสิงหาคม ปีสองห้าห้าหนึ่งนี้นี่เอง สถานที่ ณ บ้านหนองแอก กิ่งอำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว ห่างจากอรัญประเทศไปทางอ.ตาพระยา ประมาณสิบแปดกิโลเมตร ความจริงมันก็ไม่ไกลหรอกใครเคยไปตลาดโรงเกลือก็แถวๆนั้นแหละ ประมาณไม่เกินสามร้อยกิโลจากกรุงเทพนั่งรถสามชั่วโมง แต่อย่างว่านะสมัยนี้น้ำมันแพง ถ้าเพื่อนคนไหนไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะจ๊ะ ถ้าใครไปได้ก็ขอบคุณสุดแสนแม้นประมาณด้วยความซาบซึ้ง งานข้าพเจ้านี้เชิญแขกไม่กี่คนมีก็แต่ญาติสนิทมิตรสหาย เพราะเน้นความเรียบง่ายในยุคข้าวยากฯ ตอนแรกว่าจะผูกแขนธรรมดา แต่ว่าก็ว่ามันเป็นงานสำคัญของชีวิต อย่างน้อยๆก็ต้องทำให้ถูกต้องตามประเพณีไทย จึงได้มาประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน ใครที่ยังตกข่าวฝากช่วยโทรโข่งบอกให้ทราบด้วยเดี๋ยวจะหาว่าเพื่อนไม่บอกกล่าว และต้องขออภัยที่ไม่ได้เอาการ์ดไปแจกด้วยตัวเอง เพราะไม่มีการ์ดอีกอย่างเห็นว่าเปลืองกระดาษและทำให้โลกร้อนเปล่าๆ อิอิ (ตามแต่ศรัทธาค่ะงานนี้)
คิดถึงทุกคนนะ แต่งงานแล้วคงลาออกไปอยู่บ้านนอกเลี้ยงควายอย่างที่ปรารถนา ซะที่ไหนล่ะ อยากอยู่เหมือนกัน จริงๆแล้วคงไปเป็นแม่บ้านและดูแลกิจการที่ร้านสองคาร์ออดิโอซึ่งกำลังจะขยายกิจการเป็น เอส.ซี.เอ. ออโต้แก๊ส เพื่อรับมือเศรษฐกิจในอีกไม่ช้า เบื่อแล้วล่ะ งานออฟฟิศถึงแม้ว่าหัวหน้าจะชื่นชมและเห็นแววโดดเด่นที่คิดว่ากำลังไปได้ดี แต่ในความเป็นจริงมันใช้เวลานานมากกว่าจะประสบความสำเร็จจากการไต่เต้าในบริษัทเอกชนเช่นนี้ พี่ที่ทำมาก่อนอยู่มาสิบกว่าปีก็ยังเป็นแค่พนักงานระดับสามหรือสี่ ข้าพเจ้าไม่อยากแก่เหนียงยายเป็นยายเฝ้าออฟฟิศหรอก ถ้าจะให้รุ่งต้องออกมาทำธุรกิจส่วนตัวดีกว่าเป็นไหนๆ อยากให้เพื่อนๆก็มองหาอาชีพเสริมกันไว้บ้างนะ วันดีคืนดีก็อาจได้เป็นเถ้าแก่ไม่รู้ด้วย
เมื่อเยาว์วัย ความรักคือสิ่งสวยงามเสมอ แม้ทุกข์ขนาดไหนความรักก็ยังช่วยเยียวยาได้
แต่เขาว่ามีรักย่อมมีทุกข์ ฉันพร้อมแล้วที่จะได้พบความทุกข์นั้น และพร้อมที่จะฝ่าพันความทุกข์ไปด้วยหัวใจที่มียังรัก
ฉันไม่อยากจากโลกไปอย่างเดียวดาย โดยไม่เคยได้สัมผัสกับความรักที่แสนวิเศษ จากนี้ และ ตลอดไป เราจะมีกันและกันเสมอ
แด่ความห่างไกล ลาก่อนความโสด บ๊าย บาย อิสรภาพและคำว่าแฟน ต่อไปนี้ฉันจะเป็น "เมีย" ของเธอ
July 11 บำรุงร่างกายหลังจากที่ป่วยไข้มานาน ซึ่งก็ยังไม่นับว่าหายดีเท่าไหร่ ช่วงนี้ก็ต้องดูแลสุขภาพมากเป็นพิเศษ
พยายามกินแต่ของที่มีประโยชน์กับร่างกายมากที่สุด โดยเฉพาะผักผลไม้
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยากกินเนื้อสัตว์ เพราะว่ามันย่อยยาก
พี่ๆที่ทำงานเห็นเรากินบำรุงสุขภาพก็ถามว่า "เราท้องรึเปล่า?"
เราก็ไม่ตอบอะไร
แค่บอกว่าสุขภาพไม่ค่อยดี...
พรุ่งนี้วันเสาร์ 12 ก.ค. พี่สองจะพาแม่และญาติๆ มาคุยเรื่องหมั้นหมายกับพ่อแม่เรา
คงไม่เกินปีนี้ได้มีงานมงคลแน่นอน แต่ว่าอะไรก็ไม่แน่นอนก็เลยยังไม่กล้าบอกอย่างเป็นทางการ
ถ้าชัวร์แล้วจะมาอัพเดทให้นะ
June 27 ไม่สบายเพื่อนๆ โปรดจงดูแลรักษาสุขภาพให้ดีๆ ช่วงนี้ใครๆก็ป่วยกัน
ฮิตกันจัง!
เราคนหนึ่งก็ "อินเทรนด์" กะเขาด้วยนิ
ป่วยมาตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วนี่ก็ปาเข้าไป 10 วันแล้ว
ถามว่าเป็นอะไรรึ?
บอกไม่ถูก อยากจะอ๊วกอย่างเดียว ไม่มีเรี่ยวแรงเลย
ก็เลยไปให้หมอตรวจดูปรากฏว่า เป็นโรคกระเพาะ
สงสัยจะเป็นเพราะเราชอบกินอาหารรสจัด
โดยเฉพาะ ส้มตำ ของโปรด
แล้วก็อาจจะเครียดและพักผ่อนน้อยด้วยแหละ
งานนี้คงต้องพักฟื้นอีกนาน June 11 เริ่มดีขึ้นอย่างที่บอก
พักนี้อะไรๆก็เริ่มดีขึ้น
มีเครียดบ้าง แต่ก็ยังน้อย
เพราะเราไม่ใส่ใจเก็บเอาคิดให้เปลืองเนื้อที่ในสมอง
อยู่แบบนี้ไปก่อน
พ่อบอกว่าอย่าเพิ่งทำการใหญ่ในปีนี้
แต่เราคิดอะไรแล้วก็ต้งใจจะทำให้ได้
ไม่งั้นคงไม่มีโอกาส
พ่อเสียใจที่ไม่ได้มีโอกาสเห็นลูกชายในชุดผ้าเหลือง
เพราะน้องชายชิงสึกออกมาจากเสียก่อน
อย่างว่า คนเราเลี้ยงได้แต่ตัว หัวใจมันเลี้ยงไม่ได้...
อยากกลับไปทำนาจริงๆ
ถึงจะลำบาก แต่ก็มีความสุข
May 07 เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทน เพราะเรามันคนสู้ชีวิตช่วงต่อระหว่างสิ้นเดือน-ต้นเดือน เป็นอะไรที่ศริวิไลซ์สำหรับหลายๆคน เพราะเงินเดือนออก
แต่สำหรับข้าพเจ้า คือช่วงเวลาที่เหนื่อยล้าที่สุดในรอบเดือน
เฮ้อ...อะไรๆก็กรู นั่นก็ให้กรูทำ นี่ก็ให้กรูเฮ็ด เฮ็ดให้เสร็จล้วก็ให้กรูตรวจเองอี๊ก เออจ้างกรูคนเดียวก็พอม๊าง~
ไล่ออกให้หมดพวกคุณหนูทั้งหลายแหล่ ทำไรเป็นกันม่างเนี่ย เซ็งเป็ด!
งานที่ร้านก็อี๊ก ก็กรูทั้งน้านเล่ย
ตั้งแต่คนเก็บกวาด เช็คเครื่องไม้เครื่องมือ เลื่อยไม้ ขัดหนัง แม่บ้านแม่ครัว บัญชงบัญชี เป็นธนาคารเงินกู้ ก็เป็นกรูอยู่ร่ำไป
เหนื่อยแทบขาดใจ บ่นไปก็เท่านั้น เพราะไม่มีใครเห็นใจอยู่ดี งี้แหละคนทำดีไม่เคยมีใครเห็นความดีกะเขาหรอก
ไม่มีไร ก็แค่คนขี้บ่น แก้เบื่อไปเท่านั้น...
อยากนอนยาวว่ะ
ปรินิพพานยิ่งดี April 24 วันหนึ่งในฤดูร้อนวันนี้ที่ทำงานมีการ Training ก่อนสอบครั้งที่1 เป็นการสอบวัดความรู้ในหน้าที่ของตนเองและความรู้ในฟังชั่นงานของคนอื่นด้วย
จึงต้องนำเสนอให้เพื่อนๆฟังว่างานของเราคืออะไร ลักษณะการทำงานเป็นอย่างไรบ้าง เราไม่ได้เตรียมตัวก็เลยพูดแค่คร่าวๆเท่านั้น
มีการเล่นบัดดี้กันด้วย ทีแรกพี่หัวหน้าทำฉลากมาเล็กมากและก็ขาดด้วย มีการจับซ้ำและได้ของตัวเองก็เลยต้องจับใหม่หลายครั้ง
เราก็เลยอาสาทำฉลากให้ใหม่และแอบวาดรูปทุกคนลงไปในฉลากแต่ละใบตามชื่อของคนนั้น
พอจับฉลากกันก็เปิดดูแล้วก็สนุกกันใหญ่เพราะเราวาดตลกๆ บางรูปก็ทายได้ทันทีบางรูปก็วาดไม่ค่อยเหมือนเพราะไม่ได้ตั้งใจวาดเท่าไหร่
นายบอกว่าพวกเราต่างคนต่างทำงานไม่สนใจกันเลย ก็เลยต้องให้มีกิจกรรมร่วมกัน ได้พูดคุยกันบ้างภายในหน่วยงาน
คราวนี้คงได้ผลคุยกันเรื่องรูปที่เราวาดจนไม่เป็นอันทำงานเลยแหละ อิอิ
เมื่อวานฝนตกหนักมาก เราต้องวิ่งฝ่าฝนข้ามสะพานลอย แต่ก็ต้องไปติดอยู่ที่ป้ายรถเมล์ คนเยอะมากๆ
ฝนเริ่มตกหนัก ฟ้าผ่า ลมแรง ฝนก็สาด น้ำก็ท่วม โชคดีที่วันนี้ไม่เป็นหวัดไปเสีย
พรุ่งนี้ 25 เมษายน ครบรอบวันที่เราเจอกันวันแรกกับสุดที่รักของเราเอง
เราก็เลยเขียนจดหมายไปหากะว่าจะเซอร์ไพร์ ลำรึกความหลังสมัยที่ยังติดต่อกันทางจดหมาย
เราส่ง อีเอ็มเอสไป ทำให้จดหมายไปถึงเร็วกว่าที่คาด ก็เลยไม่เซอร์ไพร้ซ์เลย > _ <
9 ปีเต็มที่เรารู้จักกัน ได้ผ่านพบเจอสิ่งต่างๆมามากมาย ทั้งสุข ทั้งเศร้า ทั้งหัวเราะและร้องไห้
ไม่ว่าสิ่งใดๆที่เรามีร่วมกัน เราไม่เคยลืมมันไปแม้แต่เรื่องเดียว
ยังเก็บไว้ในความทรงจำเสมอมา และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ตราบจนลมหายใจสุดท้าย
เพราะเราเชื่อว่า ไม่มีใครในโลกนี้ที่เราจะรักได้เท่านี้อีกแล้ว (แบบคนรักนะ)
April 18 สงกรานต์สราญรื่นสงกรานต์ที่ผ่านมาก็หยุดงานไป 5 วัน ช่างแสนสุขสมซะจิง-จิงเงย~
ไหนเลยจะเท่าได้หยุดพักกะเขาบ้าง
น่าอิจฉ๊า อิจฉาคนที่ได้หยุดยาวต่อจนถึงวันอาทิตย์
......
เฮาก็ได้เมือบ้าน ไปแป๊บเดียวแหละ
รดน้ำดำหัวผู้หญ่าย~
สรงน้ำพระ
แล้วก็มาสะดีดสะดิ้งวันไหลที่กบินทร์ฯ
คนเยอะโคตรๆๆๆๆๆๆๆ
รถติดนาน 4 ช.ม. ยิ่งกว่าสี่แยกไฟแดงในกทม.
แต่ก็สนุกสนาน
ประแป้งผู้บ่าว แล้วก็ให้ผ้บ่าวประแป้ง อิอิ :D ชอบ
......
เป็นโคโยตี้จำเป็นอีกแล้ว
ครานี้ไม่อาย เพราะอาบด้วยแอลกอฮอล์ทุก 5 นาที
--ดี--ไม่ตกรถไปซะ
เล่นจนเปียกโชกชุ่ม มือถือก็เลยชุ่มโชกไปด้วย
ห่อพลาสติกไว้อย่างดี
แต่ถุง(ยาง)ดันรั่ว--ฉิบ--
น้ำเข้านะสิเพื่อนเอ๋ย
หน้าจอเหมือนเล่นเกมน้ำที่กดให้ห่วงลงเสายังไงยังงั้น
เคยเล่นปะ? ดีที่ไม่เสียหายอะไรแต่ก็ไว้ใจไม่ได้
เลยแช่ถังเข้าสารไว้ ใครเป็นคนคิดนะนี่
ได้ผลๆ น้ำเหือดไปเลย
แต่หน้าจอยังเป็นฝ้า ก็เลยใช้กวนอิว เอ๊ย! เข้าศูนย์ดีกว่าเพื่อความชัวร์
หน้าจอเป็นฝ้า แต่หน้าข้าสิเป็นทั้งสิว ทั้งดำ ทั้งฝ้า
ไม่ได้กระแดะแต่มันแพ้แป้งดินสอพอง
แหม...ใครมาขอปะแป้งก้อยื่นหน้าให้เขาหมด
ใจง๊าย ใจง่ายเนอะเรา
.......
ว๊า~เอาโทรศัพท์ไปซ่อมแต่ลืมเอา SD Card ออกเขาจะเอาคลิปโป๊เราไปเผยแพร่ป่าวเนี่ย
ถ่ายไว้ตั้งเยอะ
เดี๋ยวต้องเป็นข่าวแน่เลย อิอิ--
......
April 02 โอยไม่ว่างอยากจะมาอัพสเปซบ่อยๆอยู่หรอกนะแต่ไม่ว่างเลยช่วงนี้
ต้องกลับบ้านเร็วขึ้นเพราะมีข่าวโจรกระชากกระเป๋าในซอยที่พักอยู่
น่ากลัวเนอะ ต้องระวังมากขึ้น พยายามไม่กลับมืด ต้องมองหน้ามองหลังดีๆ
สงกรานต์นี้เพื่อนๆมีโปรแกรมไปเที่ยวไหนกัน
คิดว่าปีนี้น่าจะสนุกกว่าปีที่ผ่านมานะ
ใครเครียดๆอยู่ก็หาโอกาสไปปลดปล่อยเสียบ้างนะจ๊ะ
อากาศร้อนๆแบบนี้ หลายคนคงจะขี้เกียจไปไหน เราก็เข้าใจ
โลกร้อนขึ้น ใจคนก็ร้อนยิ่งกว่า
ไม่ว่าอะไรๆก็ฮอตไหนหมดในช่วงเวลาแบบนี้
ทำใจสบายๆ อย่าไปคิดมาก
ไปปลูกต้นไม้กันดีกว่า ช่วยโลกได้เยอะเลยเพื่อน February 14 เที่ยวงานปิดทองบวชน้องชาย29 ก.พ....กว่าเราจะมาถึงก็โกนหัวนาคกันเสร็จแล้ว ก็เลยรอแห่นาคกันตอนบ่าย
น้าชายเอารถมาด้วย ก็พอดีใช้เป็นรถแห่
และแล้ว...ได้ฤกษ์ บ่ายสามโมง เสียงเครื่องแห่ดังแว่วมา ถึงแม้จะช้าไปนิด แต่ก็เตรียมตัวเกือบไม่ทัน
นาค พร้อม!
คนอุ้มผ้าไตร+คนอุ้มบาตร+สะพายย่าม พร้อม! (งานนี้ไม่มีคนอุ้มหมอน...ลืมเอาหมอนมา!)
คนถือร่ม พร้อม!
ขบวนฟ้อนแดนซ์ แคนประยุกต์ พร้อม!
ขบวนเครื่องแห่แคนประยกต์มาถึงแล้ว
Lets’ Go!
แห่กันรอบหมู่บ้านเลยทีเดียว รวมระยะทางคงราวๆ 5 - 6 ก.ม.
หลังจากแห่นาคเสร็จ ตอนเย็น ก็มีพิธีทำขวัญนาคที่บ้าน มีเพียงญาติพี่น้องและคนละแวกบ้านมาร่วมพิธี
ลุงจาน (ลุงเขย) รับหน้าที่พราห์ม ผู้จำบทสวดไม่ค่อยได้ ต้องดูตำราไปสวดไป (ลุงแกสายตาไม่ค่อยดี ก้มลงมาจนหนังสือไปติดโดนเปลวเทียน หนังสือไหม้ไปหน่อยนึง เกือบดับไม่ทันแน่ะ)
นาคตั้งใจรับขวัญ
10 ก.พ. เช้าวันใหม่...นาคทุกคนต้องมาโฮม (รวม) กันที่ศาลาวัด เพื่อฉันเพลและฝึกซ้อมบวชตลอดบ่าย
ตลอดอ่ะ...พระเอก-นางเอกเกาหลีคู่นี้
พิธีตัดหวายลูกนิมิต ตามกำหนดการเดิม ต้องตัดหวาย ตอน 13.19 น. แต่คนหลั่งไหลมาทำบุญปิดทองกันมากจึงเลื่อนเป็นตอนเย็น 19.30 น.
สวบ!...
ภาพนี้ดูไม่ออก ถ่ายมาได้งัยมะรุ๊ เป็นความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากหวายลงหลุม
ความจริงก็คือ... หลังจากประธานแต่ละจุดตัดหวาย จนลูกนิมิตหล่นลงหลุมแล้ว ชาวบ้านที่ร่วมพิธีจะแย่งกันดึงคว้าเอาด้ายสายสิญจ์ ที่โยงใยเชื่อมลูกนิมิตทั้ง 9 ลูกเหมือนใยแมงมุม เขาว่าเป็นของขลัง บางคนพกมีดมาด้วยเพราะดึงแย่งกันจนเจ็บมือก็ไม่ขาด เอามีดตัดซะเล้ย มีคนโชคร้าย ไปตัดโดนเอาสายไฟเข้า (คงเห็นเป็นสายสิญจน์)ไฟดูดตามๆกัน สม...
เราก็ดึงมาได้หน่อยนึง อิอิ...แค่นี้ก็พอแล้ว ยังตื่นเต้นกับเหตุการณ์ตะกี๊ไม่หาย
หลังพิธีตัดหวาย นาคก็มาเข้าพิธีต่อที่หน้าโบสถุ์ ก่อนจะบวชไปบวชข้างใน
พระพี่เลี้ยงบอกถึงพิธีการต่อจากนี้
นาคกราบขอขมาบิดา-มารดา
ได้ฉายาใหม่ว่า "พระอานันโท"
บิดา-มารดา กราบพระลูกชายบ้าง
ระหว่างพิธีที่ยาวนานเนื่องจากมีพระอุปสมบทใหม่ถึง 22 รูป
ชาวบ้านเข้าแถวรอใส่บาตรพระใหม่ที่เพิ่งออกมาจากโบสถุ์ เชื่อกันว่าจะได้บุญมาก เพราะพระบวขใหม่ที่เพิ่งออกจากโบสถุ์ยังเป็นพระบริสุทธิ์อยู่ ยังไม่ได้ทำสิ่งอาบัติใดๆ
ถ่ายรูปร่วมกับโยมแม่และโยมพี่ (น่าเสียดายที่โยมพ่อมาไม่ได้ประสบอุบัติเหตุเข้าร.พ.) เสร็จงานก็ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ แล้วก็เดินทางกลับกันเลยเพราะต้องทำงานวันจันทร์...เพลียมากๆ February 13 เที่ยวงานปิดทอง บวชน้องชาย ตอน1
เมื่อวันที่ 4-10 ก.พ. ที่ผ่านมา มีงานปิดทองฝังลูกนิมิตที่วัดหนองแอก กิ่งอ.โคกสูง จ.สระแก้ว ห่างจากอรัญประเทศประมาณ 10 กว่าโล และมีการจัดอุปสมบทหมู่ ที่เรียกว่า "บวชฉลองอุโบสถ" หรือภาษาอิสานเรียกว่า "บวชขอดโบสถ์" น้องชายเราก็เข้าร่วมอุปสมบทด้วย
บวชแบบนี้มีข้อดี คือ ประหยัดค่าใช้จ่ายในการจัดงาน เพราะทางวัดจัดการทุกอย่างเราแค่เตรียมตัวเล็กน้อย บอกแค่ญาติพี่น้อง ไม่ต้องทำใหญ่โต วันที่ 9 กุมภา 2551 9.15 น. มาถึงแย้ว....ณ บ้านหนองแอก จ.สระแก้ว
ถ่ายรูปคู่กะคุณย่า
และแม่
และถ่ายคู่กะนาคน้องชาย
มาแล้วก็เดินเที่ยวงานวัดกับน้องๆ
มียิงปืนทดสอบความแม่นด้วย ของรางวัลคือ ของที่ยิงได้แล้วหล่นจากชั้น ถ้ายิงโดนแต่ไม่หล่นก็จะไม่ได้ ส่วนมากจะได้ตุ๊กตา เพราะมันเบาหล่นง่าย ส่วนกาแฟกระป๋อง น้ำส้ม เอ็ม 150 ยิงโดนนะแต่ไม่หล่นเลย
แถวนี้เขมรเยอะ จึงภาษาเขมรไว้ให้พวกมาเที่ยวงานปิดทอง ตรงนี้อ่านว่า “บานกำเพริง” แปลว่า “ยิงปืน” (5 นัด 10 บาท)
เวทีหมอลำซิ่ง ซิ่งกันกลางแดด ดึกๆคนจะเยอะกว่านี้นะ
โบสถ์ที่ใช้เวลาสร้างถึง 10 ปี เรากำลังจะเข้าไปปิดทองลูกนิมิตกัน
บริเวณทางเข้า คนเยอะมากแต่ก็แอบหามุมถ่ายรูป
ซื้อดอกไม้ธูปเทียนมาไหว้พระหน้าโบสถ์
ปิดทองหลังพระ.....อิอิ
เข้ามาในบริเวณโบสถ์ เสียบใบโพธิ์เงินโพธิ์ทอง (มีชัตเตอร์แอบติดกล้องด้วย)
ลูกนิมิตหลุมเอกอยู่ในใจกลางอุโบสถ รอบๆอุโบสถมี 8 ลูก คือลูกที่ 2 – ลูกที่ 9
ปิดทองๆ คนเยอะอย่าแย่งกัน
ใบอธิษฐานจิตและโฉนดที่ดินบริจาคตารางวาละ 1 บาท เย็บติดกัน
แล้วโยนลงหลุม
กราบพระประธาน
ออกมาปิดทองลูกที่เหลือรอบๆโบสถ์ จนครบลูกที่ 9
ทำบุญใส่บาตร 62 บาท
แอบแอ๊บ หน้าห้องส้วม (โรแมนติกโค-ตร...)
บรรยากาศยามค่ำคืนเดินแป๊บเดียวก็กลับเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน...
February 06 today i think of youhave you ever loved someone who never seen your love?
คิดว่าคงมีบ้าง
คนที่ดื้อรั้นต่อความเป็นจริง
รับไม่ได้ อยากเอาชนะ
คิดว่าตัวเองดี คิดว่าตัวแน่
แต่ทำไมเขาไม่ไยดี
เห็นเราเป็นของเล่น
เคยตกหลุมรักใครบ้างไหม?
คุณจะรู้ว่าหัวใจมันไม่อยู่ที่อกข้างซ้ายอีกแล้ว
คิดถึงแต่เขา
มองอะไร เห็นอะไร ก็เป็นเขาหมด
เอาแต่นั่งใจลอย...ฝัน...เพ้อ
แรกๆก็ดูท่าว่าจะดี
ผลลัพธ์ก็โอเค ไม่เสียแรงที่ขุดเอามารยาหญิง(ที่ไม่ค่อยมี)มาใช้
พอวันนึง วันนั้นมาถึง
เขาเปลี่ยนไปเพียงเวลาไม่นาน
ทำเหมือนฉันเป็นตัวเชื้อโรค
แค่จับมือ...เขาก็ปล่อยมันออก
เสียงหัวใจหล่นดัง ตึ๊ก! เจ็บแปลบ...
ฉันเข้าใจแล้ว แต่ฉันไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นหรอก
ฉันฉุดเขาไว้ไม่ปล่อย
เอาแต่ร้องไห้จนน้ำตาหมดไปหลายโอ่ง
เธอก็ทำเฉยเมยเหมือนเดิม
ในที่สุดฉันก็เริ่มคิดได้
ก็ตอนที่ไม่มีน้ำตาจะไหลอีกต่อไปแล้วนั่นแหละ
คุณเคยตกหลุมรักบ้างไหม?
แล้วคุณคิดว่านั่นคือความรักจริงหรือ?
ฉันว่าฉันตกหลุมพรางมากกว่า
เขาหลอกใช้ด้วยคำหวาน ใบหน้าหล่อเหลา สายตาหวานซึ้ง
(ผู้ชายคนนี้มารยามากกว่าฉันซะอีก)
มันก็แค่เปลือกเท่านั้น
ภายในใจเขา เน่าสนิท!
หรือว่าเขารักใครไม่เป็น
ฉันไม่อยากทำร้ายตัวเองอีกต่อไปแล้ว
อยู่ด้วยความขมขื่นชีวิตก็ยิ่งหมดหวัง
แล้วกับคนที่เขารักเรา
เราเคยมองเขาบ้างไหม
ไม่เลย...
การไขว่คว้าหาคนที่คู่ควร
แต่ต้องแลกด้วยศักดิ์ศรีของตัวเอง
และลงเอยด้วยความเจ็บปวด
มันจะมีความหมายอะไร?
หรือว่าอยากลองอกหักดูสักครั้ง
ฉันว่าไม่สนุกหรอกนะ ไม่คุ้มด้วย
ตัวเรามีคุณค่ามากกว่าที่คิด
ลองตั้งใจทำอะไรสักอย่าง ผลงานที่ได้นั่นคือความภูมิใจ
มีคนบอกไว้ว่า...
สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตเราก็คือชีวิตเรา
อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปทิ้งไว้ที่ใคร
.
.
.
.
ฉันคิดว่าฉันรู้แล้ว
แต่ทำไม...ยัง คิ ด ถึ ง เ ข า
เพราะอะไร? ใครช่วยบอกที
January 29 ความเปลี่ยนแปลงมีอะไรบางอย่างไม่เหมือนเดิม
มองดูตัวเองในกระจกร้าว...
ความสาวความสวยที่ไม่เคยมี
ก็ไม่มี...เช่นเดิม (ฮ่วย)
ความน่ารัก...
ยังคง...น้อยเช่นเดิม
สิว-ฝ้า คือเพื่อนสนิทที่อารมณ์ร้าย
เวลาไม่พอใจ
ก็ขึ้นหน้าขึ้นตา!
ดูโทรมๆอย่างที่เคยเป็นนั่นแหละ
ต้องไปเกิดใหม่
ถ้าเลือกได้ ขอเกิดในท้องของนาตาลี
ที่ไม่ได้มาจากอสุจิของภารดร!
นั่นหมายความว่าเธออาจจะมีชู้ก็เป็นได้
แต่ไม่เอาดีกว่า กลัวว่าจะวุ่นวายมาประกวดนางงามอีก
วันนี้รับทราบข่าวดี
มีหน้าที่ใหม่ให้ทำ
ความเปลี่ยนแปลงเริ่มตรงนี้
เสียทีที่อ่านมาตั้งนาน ใช่ไหม?
เรื่องมันยาว...
ขี้เกียจเล่า...จบแล้ว
January 17 เวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วผ่านไปหนึ่งชาติ นาถก็เพิ่งจะได้เข้ามาดูสภาพspace ของตัวเอง
พื้นที่ตรงนี้ ยังเหมือนเดิมหรือไม่...
ก็เหมือนเดิม นี่
มีแต่เราที่ไม่มีเวลาพูดคุยกะใครๆ
แต่ก็ยังคิดถึงและอยากเจอใครๆอยู่เสมอ
งานเยอะแทบไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง
สงสัยต้องพักบ้าง
ช่วงนี้ปวดหัวบ่อยๆ ไมเกรนขึ้นอีกแล้ว
ไม่ได้ไปหาหมอเลย
อาการที่หัวเข่าก็แย่ลง
ตั้งสองปีแล้วที่เข่าเริ่มเสื่อม
สงสัยอยู่เหมือนกันว่า ทำไม
เราไม่ได้แก่ ไม่ได้อ้วน นี่?
สงสัยจะเป็นเพราะทำงานหนัก
ไม่ไหว ปีนี้ต้องไปตรวจสุขภาพบ้างแล้ว
ไม่อยากตายด้วยสภาพที่น่าสมเพช
ปีนี้คิดโครงการไว้หลายอย่างและตั้งใจว่าจะทำให้ได้
ทั้งโครงการที่เกี่ยวกับร้านติดตั้งเครื่องเสียง
และโครงการเกี่ยวกับชีวิต...
ทุกอย่างคงราบรื่น แต่ก่อนอื่นต้องใช้หนี้เก่าให้หมดซะก่อน
September 18 สวัสดีคุณครูเสาร์-อาทิตย์ รับจ้างสอนพิเศษภาษาอังกฤษเด็ก ม.1
ทำให้นึกถึงสิ่งที่เคยคิดอยากทำเมื่อก่อนนี้
น้องเค้าตั้งใจเรียนดีนะ มีความมุ่งมั่นที่จะอ่านเขียนภาษาอังกฤษได้
เพราะพื้นฐานนักเรียนไม่ค่อยดี ก็ต้องรื้อฟื้นกันใหม่ตั้งแต่ A B C เลยเชียวล่ะ
เราก็อยากจะทำให้เต็มที่ให้สำเร็จจนน้องเค้าสามารถเข้าใจภาษาอังกฤษได้
เพิ่งจะสอนไปได้ 2 วัน แล้วล่ะ ก็สนุกดีอยู่นะด้วยความที่สอนแล้วตั้งใจเรียน
แต่สมองเค้าช้าไปหน่อย ต้องอดทนนิดนึงนะ
วันแรกต้องกลับมาหาบทเรียนใหม่ที่เหมาะสม
เพราะที่เราเตรียมไว้มันยากเกินความเข้าใจของน้องเค้า
เราเลยเอาตำรา ป.6 มาสอนแทน
อาทิตย์หน้าคงไม่ได้ไปกบินทร์อย่างที่ตั้งใจ
เพราะมีงานที่สำคัญกว่า คือ สอนพิเศษ
September 06 ว่างจังเลยนะรู้สึกว่านอนไม่พอมา3-4วันแล้ว ง่วงมาถึงมากที่สุด
อยากจะนอนให้นานที่สุดเท่าที่จะนอนได้ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะยิ่งนอนมากก็ยิ่งปวดหัว
แย่จังเลยนะที่เกิดมาไม่ค่อยแข็งแรงเหมือนคนอื่น ทั้งที่ตอนเด็กๆคิดว่าตัวเองแข็งแรงที่สุด
ช่วงนี้งานน้อยลงแล้ว มันก็เลยว่าง ว่าง..............ซะจนน่าเบื่อ ว่างขนาดนี้ก็ว่าจะกลับมาเขียนไดอารี่ดูอีกสักครั้ง
แต่คงเป็นไดอารี่อดีต เพราะยังมีบางอย่างที่เราอยากจะพูดถึง เรื่องที่มันผ่านไปแล้ว สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเรา
มีทั้งเรื่องที่น่าจดจำและไม่น่าจำ! แต่เรื่องดี-ดี เราก็ควรมีไว้แบ่งปันกับคนอื่น การแบ่งปันความสุขทำให้ได้บุญเหมือนกันนะ
สำหรับเรื่องร้ายๆนั้น แม้ว่ามันจะขมขื่นสักปานใดแต่หากลืมไม่ได้ ก็ควรจะระบายให้ใครสักคนได้ฟัง
อย่างน้อยๆเราก็ได้รับบทเรียนอันมีค่าในสิ่งที่เราเคยทำพลาดไป June 15 ใครสนใจโทรศัพท์มือถือi-mobile ราคาพิเศษบ้าง
ใครสนใจบ้างค่ะ งานนี้รับจ๊อบพิเศษจ้ะ
เอ้าเร่เข้ามาเร๊วววว....
|
|
|
